6 Aralık 2009 Pazar

Mut(suz)luluk


tenimi gören aynalarda ekşiyen surat görmek istemiyorum.son gündem maddemiz farklı değil ki hep bu işte.
" kızım mutlu olsana sen.güneş dolanıyor etrafında ölüme her gün bir adım yaklaşıyorsun. fani dünya olacak bunlar elden çare gelmez. sineye çek artık fazla büyütme. birgün unuttuğunda eminim kendine söveceksin. gayet tabii. hayat kopuyor hep bir yerinden ve sen tekrar acıyacaksın ansızın..."

Yazmak nasılda iyi geliyor bana.Seviyorum böyle içimi dökmeyi. ben yaratıyorum cümleleri:)
herkes ölecek bende tabi ki ama bedenlim girse de soğuk toprağa, bu satırlarda yaşıyor olacağım. bunu bilmek güzel.

~Yeni bi sayfa mı, yeni satır mı?

21 Kasım 2009 Cumartesi

Dinle uzaktan.


Kendini bilmez tavırlarında elbet bir sonu olmalıydı.

Konunun içeriğini düşündükçe içinden çıkılmaz bir hale gelmesi mutlak hadiseydi. Aynı şeyleri beyinde yaşamak, kurgu dünyasının kapılarını aralamak gibi. Alışık olduğun düzen, kendi yarattığın yeni dünyanın senin istediğin kurallar doğrultusunda yürütülüyor akabindede ve gerçeklikle bağlantı kurup, yaşadığın yaşamın kesintilerine yapıştırıyorsun. Çaresizliktir nedeni. Mutsuz olmak sonucunu doğurur yinede ümit vardır sanki. Bir gün bakmşsın, bilmediğin yerdesin; kara delik. Yok oluşlar diyarı, mutsuzluk parkı. Bitiremediğim çümleye üç nokta koymaya kara verdim. Sonu belli değil ama yeni satıra geçme fikri daha cazip.

İçimdeki onu öldürdüm.Evet evet, bende katilim. Suçlu değilim ama böyle daha iyi ve mutluyum :):)


Dostluk herşeyden önemli. Dostlar siz çok yaşayın:)

1 Kasım 2009 Pazar

Gitsene



Hayatımda önemli yere koyduğum insanlar için kimse olmayı yediremedim ben kendime.
Eğer içmde anlamdırıyorsam onu, ondada anlamlaşmış olmalıyım.
Görünmez iplerle sarmışımdır ruhunu ruhuma ve saklamışımdır sevgimi derinde.
Görmezler, bilmezler içimi.
Ayrım yapmadan nasılda içime alıp büyütmüşüm sizi. Nasılda böyle bi hata yapmışım.
Asıl hata aslında herkezi kendim gibi bilmek.
Saflık bu olsa gerek.
Ama benim yapım bu.
Evet gene aynı hataya gene aynı şekilde yapıcam.
Yanlış zamanda, yanlış yerde, yanlış kişilerle.

31 Ekim 2009 Cumartesi

Film.

Pembe dizi sanıyordum hikayemizi. Hani kızımız sevdiği adamı kurtarmak için o dünyaları vaat eden adamdan ayrılır. Ya kötü bi adam vardır küçük beyi öldüren yada daha baska bişi işte. kızmız herşeyden vazgeçer ve o adamı elinin tersi ile bi tarafa iter içi acıya acıya... Adamın başına dünyalar yıkılır tabi dünya beş para etmez artık. Ölüm düşüncesi ona bişi ifade etmiyordur. Seviyorsa tabii:) ölene kadar sever vazgeçmez sonra bilindiği gibi mutlu son işte. birleşirler v.s... Öhöhöm şimdi konuyu şuraya getiricem bizim hikayemiz böyle değil tabi. Herif beni terk etti evet bunu yaptı. Küfür edicemde harcadığımız o oksijene değmez. Oysa bi zamanlar o neler ederdi benim için. Ne hayallerim vardı onunla. Yazık kendimi kandırmışım. kendimde şuçu bulmuyorum artık. bazen sorumlusu birazda benimdir diye düşünüyordum. kendimi aptal düşüncelere boğmaktan bi işe yaramıyordu tabi. düşüncelerimde aksi gibi yenilerini türetiyo. kendimi gittiğine alıştırmaya çalıştım. ama heryerde ondan bi parça var gibi. bi anı birşey işte. msn gördüğümde "acaba yazacak mı bişi?" diye düşünmekten alamıyordum. (-dum) . beni aptallaştıran aşkı suan beni iflasa getirdi. içimdeki onu koparıp geçmişimde bırakamıyorum. bugun olanlarda üstüne tuz biber oldu. msn açtım ve o nick görünce kapatmam bir oldu. ama yanlış görmemiştim orda yeni bir kız ismi vardı. kız ismi onun isminin yanında sıratan bi isim beni nasıl incitti bilemezsiniz. beni bile öyle yazmamıştı. bir hiç artık. hiçliğiyle kaybolunup silinip öylececik gitse bendende. Untmak nede zor böyle :/

Gölgende yok üzerimde...

26 Ekim 2009 Pazartesi

ditti bitti :(


Hatun taş gibi abi. yanında dursak fare gibi kalırım sanırım :F. kader meselesi belkide bu bedende yasamak. böyleside insanı depresyona sokar. o kaş o endam o tahrik edicilik *-* ölmeden mezara gir gibi ... resimde ne görüyoruz şimdi. kadın afet masallah anneme böyle gelin vermesin allah yırtarım o ağzını :F kıskanırım lan banane *-*
neyse...
aşk en büyük acı anacım. hiç birşey bu kadar kalıcı acı vermiyo. çözüm ne mi? ya yeni biri yada git patlak o kafayı! düşünceler beynini kemiriyo sevgin hala damarlarında zehir gibi dolasıyo. zaman herşeyin ilacı derler ya bazen bu doğru olmuyo. zaman bazen umut demek. onun tekrar döneceği, gene eskisi gibi o sımsıcacık sözleriyle kendinden geçiceğin gibi gelir. olmuyacak şey değil. (gerçekten seviyosa...) yine aynı şeyler yasıyacaksın artık birbirinizi heryönden tanıyorsunuz. sarfettiğiniz sözler silinmedi duruyo aklınızın bi köşesinde rafa kaldırlmış vaziyette. kandınız işte aşka gene tutsağı oldunuz onun elin kolun bağlı bi kere. ask çeşitlili yönünde pek deneyiyim yok. aşktan hep kaçtım aslında. haklı olaraktan yeni farkediyorum. aşk birine körü körüne bağlanmak ve aptallaşmak. onun tek güzel sözüne kanmak. galiba kuyruk acım var..
devam ediciğimm..

23 Ekim 2009 Cuma

üzüldüm yine.


Katlanmak zor geliyo artık olanlara. güvenmek kadarda önemli birşey, yeni fark ediyorum. biraz safım sanırım. buna kanaat getirdim. olurlara olmazlara inanıp üzerine hayallerimi kuruyorum. umut yok aslında olanlara. keşkelerle yetinip inandırıyoruz akıllarımızı. seviyoruz sonunda acı olduğunu görerek.
en büyük hatayı burda yapıyorum. bi gün bitecek olan ilişkiye hayat vermeye, devam ettirmeye çalısıyorum. ben daha neyine güvenipte bunlara kanıyorum ki. erkeklerin sevgisine inanmıyorum bunları gördükçe. hepside aynı imalat. kullandıkça kendine geliyo sanki. önüme düzgün biri gelmediği için bunları düşünüyorum belkide. yaşım bunları düşünmek için henüz erken tamam. ama mutsuzluğu yasamak içinde erken değil mi? ben bunları hiç ama hiç hakmedim okuyucu...



hayal ettiğim sevgi daha ne kadar uzakta ? lan elmanın yarısı nerdesin? bekleyimicem daha fazla ,gel bul beni yoksa kasınmaya baslıcam hatta bak elden ayaktan kesilicem :F torun sevecek yaşa geldiğimde seni bekliyo olmıyım küfür ederim bak :F

(Cıvıdım tamam...)


Heryerimden vıcık vıcık yalnızlık akıyo. sildikçe heryerime bulaşıyo sanki. içimede işliyo derince. ölmemi emredercesine etimi kemiriyo acıtarak...


Böyle mi olacaktık ey sevgili...